Remko Schotsman portret Nieuwsbrief Fotoschool Keistad

Remko wil fotograferen in Schotland

Remko Schotsman gaat ieder jaar met z’n vader een weekje naar Schotland (what’s in a name…). Zijn ogen glinsteren als hij vertelt over de ‘lochs’ waarin de bergen zich spiegelen. Hij beschrijft vol geestdrift de prachtige vergezichten met de loodzware, grijze luchten en de laaghangende nevels. Remko is duidelijk verslingerd aan het land. Dat is één van de redenen dat hij aan een cursus fotografie begon. Die Schotse natuur moest zo mooi mogelijk worden vastgelegd…

De man met de rugzak

Remko is manager bij de overheid. Hij heeft geen ambitie om van fotografie zijn vak te maken, maar hij besteedt er wel veel tijd aan. “Ik wandel graag”, vertelt hij op een klein terras in Amersfoort. “Het maakt niet uit of het in de natuur is, of hier in de stad. Een buurman noemt me inmiddels ‘de man met de rugzak’. Ik heb namelijk altijd de camera bij me als ik de deur uit ga. Fotograferen is al heel lang een hobby, maar ik ben pas echt anders naar de omgeving gaan kijken toen ik m’n eerste cursus bij de Fotoschool had gevolgd”.

Alles zelf instellen

Het flesje bier gaat even naar de mond. ’t Is maar een korte pauze in zijn enthousiaste verhaal. “Ik heb altijd digitaal gefotografeerd. De eerste paar jaar in de automatische stand. Over de compositie dacht ik nauwelijks na. Ik zag wel dat mijn foto’s spannender konden worden, maar wist niet precies hoe. Toen ben ik de basiscursus gaan doen. Daar heb ik echt veel geleerd. Daarna heb ik ook nog de cursus ‘gevorderden opnametechniek gedaan’. Sindsdien schiet ik mijn foto’s in de M-stand. Ik regel bijna alle instellingen zelf. En ik let veel meer op het kader en de compositie. Mijn foto’s zijn er een stuk beter van geworden”.

Remko Schotsman fotograferen bergen en meer Nieuwsbrief Fotoschool Keistad

Hulp op eigen niveau

“Sander Ruijg, de docent van wie ik les had, geeft heel veel ruimte om te experimenteren. Je mag gebruik maken van alle studiofaciliteiten en Sander helpt je als je vastloopt. Hij geeft geen ‘hoorcollege’s’ met gladde Powerpoints, maar een soort individuele begeleiding, waarbij iedereen op z’n eigen niveau hulp krijgt. Er wordt ook veel zelfwerkzaamheid verwacht. Ik kan natuurlijk niet voor anderen spreken, maar ik geniet daar van….”

Expositie en een boek

Remko wil weliswaar geen vakfotograaf worden, toch lijkt het hem leuk om zijn foto’s te exposeren. Het mag ook een boekje met foto’s en poëzie worden. “Mijn vriendin is dichter. We zouden samen iets kunnen maken. Ik wil mensen graag plezieren, ze iets moois bieden. Ik hoop dat mijn foto’s daar binnenkort goed genoeg voor zijn”.

Aan het eind van ons gesprek haalt Remko zijn telefoon tevoorschijn. Er staat een indrukwekkende foto op van een bergachtig landschap. “Over een tijdje ga ik weer naar Schotland. Deze foto heb daar ik een paar jaar geleden gemaakt met m’n mobieltje. Het was een ‘lucky shot’. Ik wil ‘m nog een keer fotograferen met de echte camera, nu weet ik hoe het moet”.